Wie een kind met autisme opvoedt, zoekt vaak naar herkenning. Feiten en richtlijnen zijn waardevol. Toch voelt een ander gezin dat je situatie begrijpt vaak als meer steun. Daarom hebben ervaringsverhalen over autisme zo’n grote waarde. In dit artikel lees je waarom persoonlijke verhalen zoveel betekenen, voor ouders en voor mensen om hen heen.
Herkenning: je bent niet de enige
Ouders van een kind met autisme voelen zich soms alleen. Op het schoolplein zien andere gezinnen er ogenschijnlijk gemakkelijker uit. Thuis bepalen prikkels, structuur en overgangen de dag. Dat is vermoeiend, ook als je veel van je kind houdt.
Een ervaringsverhaal doorbreekt dat gevoel. Je leest hoe een andere ouder dezelfde dilemma’s tegenkomt. Je leest ook hoe zij kleine overwinningen viert. Bovendien merk je dat twijfel erbij hoort. Dat geeft rust en ruimte om je eigen weg te zoeken.
Wat een verhaal kan, dat een folder niet kan
Informatie over autisme is belangrijk. Een folder legt uit wat een autismespectrumstoornis (ASS) is. Een verhaal laat zien hoe het voelt. Je ziet een gewone dinsdagochtend, een lastige verjaardag of een moeilijke schooldag. Daardoor begrijp je beter wat achter het gedrag van een kind zit.
Ook voor mensen buiten het gezin is dat nuttig. Grootouders, vrienden en leerkrachten krijgen een kijkje in het dagelijks leven. Zo groeit begrip. Bovendien wordt het makkelijker om gericht hulp te bieden. Een goed verhaal vraagt immers geen voorkennis. Het vraagt alleen dat je wilt luisteren.
Autisme is voor ieder kind anders
Let wel: elk kind met autisme is uniek. Een ervaringsverhaal is dus geen handleiding. Wat bij het ene kind werkt, werkt bij een ander niet. Daarom is het verstandig om verhalen te lezen als inspiratie. Gebruik ze om vragen te stellen, niet om je kind te vergelijken.
Daarnaast blijft professionele begeleiding belangrijk. Een huisarts, een jeugdarts of een gespecialiseerde zorgverlener kijkt naar de situatie van jouw kind. Een verhaal vult dat aan met herkenning en menselijkheid.
Het verhaal van Debby en Duuk
Een voorbeeld van zo’n persoonlijk verhaal is het boek Ik wens iedereen een Duuk van Debby van der Zande. Zij schrijft over haar zoon Duuk, die opgroeit met een autismespectrumstoornis. Ze vertelt open over de zoektocht, de zorgen en de liefde in haar gezin. Haar toon is warm en eerlijk.
Debby heeft ruim een half miljoen volgers op Instagram (@debbyvdzande). Veel mensen kennen haar dus al. In het boek van 180 pagina’s laat ze een andere kant zien. Je leest wat er achter de schermen speelt. Het resultaat is een verhaal dat ouders, familie en professionals aan het denken zet.
Als uitgever is Geen Blad voor de Mond er trots op dit verhaal te mogen brengen. Meer over het boek lees je op onze pagina over het boek over autisme. Daar vind je ook de achtergrond bij het project.
Zo gebruik je een ervaringsverhaal
Wil je met een persoonlijk verhaal aan de slag? Lees dan met een open blik. Noteer wat je herkent en wat juist niet. Praat erover met je partner, een vriend of een leerkracht. Zo wordt een boek een startpunt voor een gesprek.
Ben je zelf op zoek naar herkenning of wil je beter begrijpen hoe autisme in een gezin voelt? Bestel dan Ik wens iedereen een Duuk voor €19,95 en lees het verhaal van Debby en Duuk.