Een interne nieuwsbrief maken lijkt simpel: nieuws verzamelen, in een template zetten, versturen. Toch belandt de gemiddelde interne nieuwsbrief ongelezen in de prullenbak. Dat ligt zelden aan de medewerkers. Het ligt bijna altijd aan vijf fouten die je vooraf had kunnen voorkomen.
Waarom wordt een interne nieuwsbrief maken vaak een verplicht nummer?
Veel organisaties beginnen met een goed voornemen. Er komt een nieuwsbrief, want “we moeten beter communiceren”. Daarna wordt het een vast punt op de agenda van één communicatiemedewerker. Die moet elke maand opnieuw achter kopij aan.
Het gevolg laat zich raden. De nieuwsbrief vult zich met wat er toevallig binnenkomt. Een nieuwe printer, een verjaardag, een beleidsstuk van de directie. Niemand heeft bedacht wat de lezer eigenlijk wil weten.
De eerste fout is dus geen vormfout, maar een denkfout. Je maakt een nieuwsbrief omdat het moet, niet omdat je iets te vertellen hebt. Begin daarom met één vraag: wat moet een medewerker na het lezen weten, voelen of doen? Kun je die vraag niet beantwoorden, stel het versturen dan uit.
Welke fout maken organisaties met de afzender en de toon?
De tweede fout zit in de stem. Een interne nieuwsbrief klinkt vaak als een persbericht. Formeel, afstandelijk en vol termen die alleen het managementteam begrijpt. Medewerkers haken dan na twee zinnen af.
Schrijf liever zoals je praat bij de koffieautomaat. Direct, eerlijk en concreet. Laat ook collega’s zelf aan het woord, in plaats van alles door één afdeling te laten herschrijven. Een monteur die vertelt over een lastige klus wordt beter gelezen dan een alinea over “operationele excellentie”.
Let bovendien op de afzender in de inbox. “Afdeling Communicatie” opent niemand graag. Een herkenbare naam of een vaste rubriektitel werkt beter, omdat lezers dan weten wat ze kunnen verwachten.
Hoe vaak verstuur je een interne nieuwsbrief, en hoe lang mag hij zijn?
De derde fout is een ritme dat niet past bij wat je te melden hebt. Een wekelijkse nieuwsbrief zonder nieuws wordt opvulling. Een kwartaalnieuwsbrief met twintig onderwerpen wordt een naslagwerk dat niemand leest.
Kies daarom eerst je ritme op basis van je organisatie. Bij een snel veranderend bedrijf werkt tweewekelijks vaak goed. Bij een stabiele organisatie is maandelijks genoeg. Houd daarnaast elk bericht kort: een pakkende kop, twee of drie zinnen en een link naar het volledige verhaal.
Een handige vuistregel: een medewerker moet de nieuwsbrief in drie minuten kunnen scannen. Lukt dat niet, dan heb je te veel onderwerpen of te lange teksten. Schrap dan liever, want minder onderwerpen worden juist beter gelezen.
Wat gaat er mis als je een interne nieuwsbrief maakt zonder vaste rubrieken?
De vierde fout is elke editie opnieuw het wiel uitvinden. Zonder vaste structuur kost elke nieuwsbrief veel tijd. Bovendien weet de lezer nooit waar hij moet kijken.
Vaste rubrieken lossen beide problemen op. Denk aan een korte column van de directie, een collega in beeld, een cijfer van de maand en een vooruitblik. Zo weet de redactie welke kopij er nodig is, en weet de lezer waar zijn favoriete onderdeel staat.
Wil je een stap verder gaan? Zet de langere verhalen dan in een online magazine en gebruik de nieuwsbrief als etalage. Een goed voorbeeld is het online kwaliteitsrapport dat we voor zorgorganisatie Aveleijn maakten: rijke verhalen op één plek, waar een korte mail naartoe kan verwijzen. Lees ook waarom we vinden dat de nieuwsbrief nog lang niet dood is, mits je hem slim inzet.
Hoe meet je of je interne nieuwsbrief echt werkt?
De vijfde fout is nooit evalueren. Veel organisaties versturen jarenlang dezelfde nieuwsbrief zonder te weten of iemand hem leest. Toch is meten eenvoudig.
Kijk allereerst naar openratio’s en klikgedrag. Welke onderwerpen worden aangeklikt? Welke rubrieken worden structureel overgeslagen? Vraag daarnaast twee keer per jaar een paar collega’s om eerlijke feedback. Een kort gesprek levert vaak meer op dan een uitgebreide enquête.
Grote organisaties met verschillende doelgroepen kunnen bovendien segmenteren. Een waterschap als Vechtstromen heeft medewerkers op kantoor én in het veld, op dijken en bij zuiveringen. Die groepen lezen anders en zoeken andere informatie. Eén nieuwsbrief voor iedereen werkt dan minder goed dan twee gerichte varianten.
Kortom: een interne nieuwsbrief maken die gelezen wordt, vraagt om keuzes. Wat vertel je, aan wie, hoe vaak en in welke toon? Wie die keuzes vooraf maakt, hoeft achteraf niet te gissen naar het bereik.
Rubrieksuggestie: ‘Wat ik deze maand leerde’
Vraag elke editie één collega om in vijf zinnen te vertellen wat hij of zij die maand heeft geleerd. Een nieuwe vaardigheid, een fout die goed afliep of een tip van een klant. Het is laagdrempelig, persoonlijk en laat zien hoeveel kennis er in je organisatie rondloopt. Bovendien levert het elke maand vanzelf kopij op.
Wil je weten hoe jouw interne nieuwsbrief scherper, korter en beter gelezen kan worden? Neem contact op met Geen Blad voor de Mond. We denken graag mee, zonder poespas.